Μια αρχική προσέγγιση.

Οκτωβρίου 10, 2007

Μια αρχική προσέγγιση του Υπουργείου Παιδείας ήταν η δημιουργία των «διαπολιτισμικών σχολείων» για την υποστήριξη των αλλοδαπών και παλιννοστούντων μαθητών. Δημιουργήθηκαν ελάχιστα σε όλη την Ελλάδα, ανάμεσά τους και το 16ο Δημοτικό Σχολείο στα Χανιά. Καθώς όμως ο αριθμός των μαθητών αυτών αυξανόταν για να φτάσει σήμερα στο 10-12% του μαθητικού πληθυσμού, αποδείχτηκε λανθασμένη επιλογή η συγκέντρωση των ξένων και παλιννοστούντων μαθητών σε λίγα σχολεία. Ήταν ορατός ο κίνδυνος της δημιουργίας γκέτο, της περιθωριοποίησης των παιδιών αυτών και της δημιουργίας παιδικών συμμοριών.
Έτσι, τουλάχιστον στα Χανιά, επιλέχτηκε η λύση της λειτουργίας τμημάτων υποδοχής αλλοδαπών και παλιννοστούντων μαθητών σε όλα τα σχολεία που είχαν τέτοιους μαθητές. Τα τμήματα υποδοχής παλιννοστούντων και αλλοδαπών έφταναν τα 37 πριν μερικά χρόνια στα Χανιά, παρέχοντας υποστήριξη των μαθητών αυτών στα σχολεία στα οποία φοιτούσαν. Τα παιδιά πήγαιναν κάποιες ώρες κάθε μέρα στα τμήματα αυτά και στις υπόλοιπες παρακολουθούσαν συνήθως τα μαθήματα της κανονικής τάξης. Οι τάξεις υποδοχής χώριζαν τους μαθητές αυτούς σε αρχάριους μικρής ηλικίας και αρχάριους μεγάλης ηλικίας, προχωρημένους μικρής ηλικίας και προχωρημένους μικρής ηλικίας. Κύριο στόχο είχαν τη γρήγορη εκμάθηση γραφής και ανάγνωσης στην ελληνική γλώσσα και ενός βασικού λεξιλογίου. Υποστηρικτικό ρόλο στο στόχο αυτό έπαιζε και η συνύπαρξη των παιδιών αυτών με τα ντόπια στην ίδια τάξη και στα διαλείμματα αρκετές ώρες κάθε μέρα. Εάν τα παιδιά αυτά τα είχαμε απομονώσει σε σχολεία μόνο για αλλοδαπούς ή με πολύ μεγάλο αριθμό αλλοδαπών, τότε πολύ πιο δύσκολα θα μάθαιναν την ελληνική γλώσσα, ενώ είχε παρατηρηθεί και το φαινόμενο συμμοριών και εθνοτικών συγκρούσεων και ρατσισμού σε σχολεία -γκέτο.
Η λειτουργία των τάξεων υποδοχής σε πολλά σχολεία των Χανίων υπήρξε επιτυχής καθώς περιόρισε στο ελάχιστο τέτοια φαινόμενα και τα περισσότερα παιδιά εντάχτηκαν ομαλά στις τάξεις της ηλικίας τους. Δυστυχώς, ο αρχικός σχεδιασμός για την υποστήριξη αυτών των μαθητών με ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και δασκάλους και της μητρικής τους γλώσσας δεν προχώρησε. Παρά το ότι ο εκπαιδευτικός κόσμος της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης των Χανίων είδε με θετικό μάτι και ζητούσε σχολικούς ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς για την υποστήριξη όλων των παιδιών που έχουν ανάγκη ασχέτως εθνικότητας, ο θεσμός αυτός εισήχθη αρχικά με ωρομίσθιους με αδιαφανείς διαδικασίες τοποθέτησης αντί για μόνιμο προσωπικό πλήρους απασχόλησης που ζητούσαμε και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Ένα ακόμη πρόβλημα υπήρξε η απουσία οποιασδήποτε παιδαγωγικής αντιμετώπισης των μαθητών αυτών στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Χωρίς καμμία υποστήριξη (μόλις ένα τμήμα υποδοχής λειτούργησε στο 1ο Γυμνάσιο), πολλοί αλλοδαποί μαθητές μένουν 2-3 χρόνια στην Πρώτη Γυμνασίου και καταλήγουν στο τέλος στους δρόμους ή στην παιδική εργασία.

Technorati Profile

Μοναχος.

Οκτωβρίου 6, 2007

«Η περιποίηση της κόμης με ή χωρίς κοτσίδα, πολύχρωμες ανταύγειες, κατσάρωμα ή extreme κουρέματα, ανήκει σε ένα ιδιαίτερο είδος κουλτούρας του κάθε τόπου. Την βλέπουμε από τις τοιχογραφίες στα Μινωικά Παλάτια της Κνωσού, έως τις σημερινές Χολιγουντιανές υπερπαραγωγές. Κάθε λαός εκφράζει τις ρίζες του, όπως και κάθε εποχή, ακόμη και με τον τρόπο περιποίησης των μαλλιών του».
Αυτά τονίζει ο 22χρονος νέος «μπαρμπέρης» Μάριος Χατζηλάμπρου, ο οποίος έχει στήσει εδώ και λίγες μέρες το βασίλειό του στην αρχή της οδού Ράλλη. Κάθε εποχή, στις απεικονίσεις της σημαδεύεται και απ’ τον τρόπο περιποίησης των μαλλιών, της κόμης, όπως την ονόμαζαν παλιά. Ελληνιστική εποχή με το φυσικό μακρύ μαλλί για όλους, Ρωμαϊκή με τους κότσους, την χρυσόσκονη, την ασημόσκονη και τις επιβλητικές τιάρες. Βυζαντινή με τα αυστηρά σχήματα, τις κορώνες και τα πορφυρά χρώματα, μπαρόκ με τις πρώτες τεχνικές εργασίες, τα πολύ φουσκωτά χτενίσματα, αναγεννησιακή με τις ανάλαφρες μπούκλες και τις πρώτες τεχνητές μπούκλες με το πυρωμένο σίδερο, έως τη τριακονταετία 1930-1960, όπου η υγεία και η κοινωνική ταυτότητα επέβαλλαν το κοντό – πολύ κοντό μαλλί στους άντρες.
Ώσπου ήλθε η δεκαετία του ’60 κι έφερε την επανάσταση στους άντρες. Μακρυμάλληδες, χίπη, μουσάτοι, ήταν οι δήμιοι των παλιών μπαρμπέρηδων. Πόσα και πόσα κουρεία δεν έκλεισαν αυτή τη 10ετία. Ακόμη και ως τα τέλη της 10ετίας του 1970. Τα μπαρμπεράκια άφηναν το ένα μετά το άλλο το ψαλίδι, το ξυράφι, τη μηχανή και την τσατσάρα και έκαναν οτιδήποτε άλλο επάγγελμα για να επιβιώσουν.
Στη συνέχεια στις δεκαετίες του 1980-1990, άνθισαν τα κομμωτήρια ανδρικά και γυναικεία. «Φτάσαμε στα τέλη της δεκαετίας του ’90 σε μία πόλη 23000 κατοίκων να λειτουργούν περίπου 40 επίσημα κομμωτήρια κι άλλα τόσα ανεπίσημα. Πολύ μεγάλος, τεράστιος αριθμός».
Τα κουρεία έως τότε έφθιναν. Οι παλιοί κουρείς ένας – ένας έβγαιναν στην σύνταξη. Ένας – δύο έμειναν και κάποιο νέοι τότε, που συνέχιζαν την οικογενειακή παράδοση.
Ο Μάριος είχε πάρει από μικρός την απόφασή του. «Εγώ θα γίνω κουρέας», έλεγε στην οικογένεια και στους φίλους του.
Σε όσους τον απέτρεπαν να ασχοληθεί με την κομμωτική τόνιζε ότι του αρέσει το ψαλιδάκι και η τσατσάρα.
Μεγάλωσε παίζοντας στην πλατεία του Αγίου Ισιδώρου. Ερασιτέχνης ακόμη, όταν έβρισκε την ευκαιρία, έβαζε κάτω τους φίλους του και τους περιποιόταν το μαλλί. «Είχα πολλές και καλές παρέες. Ξέρω ότι αφενός τους περιποιόμουν, κι αφετέρου μάθαινα».
Μετά το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο, δεν υπήρχε άλλος δρόμος για εκείνον. Κομμωτική. Σχολή Μαθητείας του ΟΑΕΔ. Πήγε το 1999 και πήρε πτυχίο το 2002. “Από την πρώτη στιγμή το ξεκαθάρισα στους δασκάλους ότι δεν με ενδιαφέρει η κομμωτική, αλλά στόχος μου είναι το ανδρικό κουρείο”.
Τρία χρόνια στη σχολή, δεν έχει και τις καλύτερες αναμνήσεις. «Αν εξαιρέσουμε κάποια πρόσωπα που έδειχναν ενδιαφέρον να μας μάθουν τη δουλειά, μεμονωμένα κι ατομικά, δεν θα έλεγα ότι τότε τουλάχιστον υπήρχε ακόμη στη σχολή η αναγκαία υποδομή και το σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα για να βγει κανείς από εκεί καλός κομμωτής ή κουρέας. Την δουλειά κυρίως την μάθαμε στα κομμωτήρια και τα κουρεία που δουλέψαμε για την υποχρεωτική πρακτική εξάσκηση και την εξασφάλιση των απαραίτητων ενσήμων, που θα μας έδιναν την δυνατότητα μετά την αποφοίτηση να αποκτήσουμε άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος κι άδεια λειτουργίας καταστήματος, μαζί με την απαραίτητη χρονική εμπειρία που προβλέπουν οι νόμοι».
Βέβαια, όπως ομολογεί κι ο ίδιος, σαν νεαρός τότε, ήταν αρκετά ζωηρός, του άρεσαν οι πλάκες, αντιδρούσε έντονα και πολλές φορές έφερνε τους δασκάλους και τη διοίκηση σε δύσκολη θέση.
Ο Μάριος είχε βάλει στόχο να ανοίξει κουρείο κι αυτό έκανε. Σύγχρονος άνθρωπος, μοντέρνος νέος. Σε ποιους απευθύνεται ηλικιακά; «Σε όλους. Από τα μικρά παιδιά έως τους ηλικιωμένους. Μόνο ξύρισμα δεν κάνω. Το ξυράφι δεν με ελκύει. Άλλωστε πλέον δεν συμφέρει αφενός να χάνεις ώρα για ένα ξύρισμα που κοστίζει ελάχιστα, αφετέρου όμως ποιος ξυρίζεται πια στο κουρείο;»
Εκείνο που κράτησε ιδιαίτερα ως μάθημα απ’ τη σχολή είναι η προσωπογραφία. “Μάθαμε τι κούρεμα να προτείνουμε στον κάθε πελάτη, τι χτένισμα, τι χρώμα μαλλιών ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του προσώπου, το χρώμα της επιδερμίδας και των ματιών, την προσωπικότητα του κάθε πελάτη ξεχωριστά.
Υπάρχουν άπειροι συνδυασμοί χαρακτηριστικών που πρέπει να γνωρίζει πως θα αξιοποιήσει ή θα αναδείξει κανείς τα ωραία του χαρακτηριστικά ή θα καλύψει τα ελαττώματα του για να βγάλει το καλύτερο αποτέλεσμα που θα κάνει τον κάθε πελάτη να αισθάνεται πιο όμορφα και να δείχνει πιο όμορφος”.
Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Μάριος ως σύγχρονος νέος ασχολείται και με τον αθλητισμό, το μπάσκετ, είναι αθλητής του ΒΑΟΛ.
Άνετος χαρακτήρας, χαμογελαστός κι αρκετά έξω καρδιά. Του αρέσουν οι extreme συγκινήσεις αλλά και η ομορφιά του κλασικού.

Συνεντευξιαζομενος.

Οκτωβρίου 6, 2007

Αποτελεί ίσως μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες στο χώρο της κομμωτικής και της γλυπτικής του 20ου αιώνα, καθώς στα χέρια του εμπιστεύτηκαν τα μαλλιά τους η Μαρία Κάλλας, η Μπριτζίτ Μπαρντό, η Σοφία Λόρεν, η Σοράγια, η Μαρτίν Καρόλ, η Κατρίν Ντενέβ, η Μελίνα Μερκούρη και χιλιάδες άλλες ντίβες και σταρ του περασμένου αιώνα. Αποτέλεσε πρεσβευτής της Ελλάδας στο εξωτερικό και στο διεθνές jet set για πολλά χρόνια και μέχρι και σήμερα όλοι θυμούνται τον 76χρονο κ. Κάρολο Καμπελόπουλο, ως τον έλληνα εκείνο που κατάφερε χάρη στο πείσμα και στην τόλμη του να ξεπεράσει στον επαγγελματικό του στίβο κάθε άλλο συνάδελφό του.
Ο κ. Καμπελόπουλος βρέθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στην Αλεξανδρούπολη προκειμένου να επισκεφτεί την αγαπημένη του φίλη και ζωγράφο κα Σύνη Αναστασιάδη. Με αφορμή την επίσκεψη του στην περιοχή μας, παραχώρησε στο «Χ» μία συνέντευξη στην οποία μίλησε για την πορεία της καριέρας του μέχρι την κορύφωσή της, για την ντίβα της κλασικής μουσικής Μαρία Κάλλας αποκαλύπτοντας κρυφές πλευρές της πολυτάραχης ζωής της και της σχέσεις της με τον έλληνα κροίσο Αριστοτέλη Ωνάση, για το γλυπτό της Νίκης της Σαμοθράκης που φιλοτεχνεί το τελευταίο διάστημα για λογαριασμό του δήμου Σαμοθράκης αλλά και το «Μοναστήρι του Καρόλου» που αποτελεί το καταφύγιο του από τη στιγμή που εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα.

Κύριε Καμπελόπουλε η καταγωγή σας είναι από την Κρήτη αν και δεν γεννηθήκατε στη μεγαλόνησο.

Γεννήθηκα στο Κάιρο της Αιγύπτου το 1931, από Έλληνες γονείς με καταγωγή από την Κρήτη. Έμεινα στην Αίγυπτο μέχρι τα 20 μου χρόνια όπου άρχισα αρχικά να ζωγραφίζω. Εκείνο τον καιρό το Κάιρο ήτανε σαν δεύτερο Παρίσι. Είχε θέατρα και ερχόντουσαν όπερες από όλα τα μέρη του κόσμου. Εκεί έμαθα για τα θέατρα, την κλασσική μουσική και άκουσα και γνώρισα τις μεγαλύτερες πριμαντόνες και βαρύτονες της Ιταλικής όπερας.

Στο Παρίσι πότε πηγαίνετε για πρώτη φορά;

Έφυγα από το Κάιρο το 1951 για τη Γαλλία προκειμένου να πάρω ένα δίπλωμα κομμωτικής. Ήτανε να μείνω εκεί τρεις μήνες αλλά σε 15 ημέρες που ήμουνα στη σχολή μου δώσανε το δίπλωμα. Έτσι είχα όλο τον καιρό μπροστά μου, για να γυρίσω τα μουσεία και να αγαπήσω το Παρίσι. Επέστρεψα στην Αίγυπτο και το 1952 ξαναπήγα στο Παρίσι. Εκείνη την εποχή υπήρχε ο Fernad Aubry ο μεγαλύτερος κομμωτής που είχε λανσάρει το μακιγιάζ «Μάτι ελαφιού» και τον κότσο Μπανάνα. Δούλεψα μαζί του για 5 χρόνια και όταν τελείωσε το συμβόλαιο που είχα υπογράψει μαζί του, πήγα στις αδερφές Carita που ήτανε το πρώτο κομμωτήριο μετά τον Fernad Aubry. Οι αδερφές Carita ήταν το κομμωτήριο εκείνο που άρχισε να κάνει τη γυναίκα πιο μοντέρνα, γιατί σε όλο τον κόσμο δύο γυναίκες απελευθερώσανε τις γυναίκες: Η Coco Channel από τους κορσέδες και οι αδερφές Carita από τις μπούκλες στα ίσα μαλλιά και τους κότσους.

Ποιο ήταν το περιστατικό εκείνο που ανέδειξε το κομμωτήριο της Carita;

Τότε στο Παρίσι έκανε ένα μεγάλο show παρουσία 5000 χιλιάδων κομμωτών από όλο τον κόσμο ο μεγάλος κομμωτής Antouan. Επί τρεις ώρες που έκανε διάφορα χτενίσματα από όλες τις εποχές. Όταν τελείωσε ανεβήκαμε επάνω εμείς οι 30 κομμωτες του κομμωτηρίου Carita και οι 2 αδερφές. Οι 30 κομμωτές κάναμε τα μαλλιά φουσκωμένα και ολόισια και οι δύο αδερφές κάνανε τον κότσο λάχανο και μπανάνα για να το λανσάρουνε εκείνη την εποχή. Όταν τελειώσαμε ο κόσμος που παρακολουθούσε, επί 3/4 σφυρίζανε και μας καταχειροκροτούσανε. Από την επόμενη ημέρα άρχισαν να μπαίνουν 500 γυναίκες καθημερινά στο κομμωτήριο για να αλλάξουνε λουκ.

Εκεί γνωρίσατε τις ντίβες εκείνης της εποχής;

Πράγματι εκεί γνώρισα τη Μάρτιν Καρόλ, την Μπριτζίτ Μπαρντό, τη Σοφία Λόρεν, την Κατρίν Ντενέβ, τη Σοράγια κ.λ.π. Εκείνο τον καιρό ερχόντουσαν πάρα πολλές γυναίκες από την Αμερική και από την Ιταλία. Χτένισα τις γυναίκες όλων μεγάλων της τέχνης, του Πικάσο, του Λοράνς κ.λ.π.. Χτένισα επίσης την πρώτη γυναίκα του Σάχη της Περσίας, την αδερφή του Φαρούκ, τη Φαουεζία την πιο όμορφη από τις τρεις γυναίκες του Σάχη, καθώς και την τρίτη γυναίκα του και καμία δεν ήξερε ότι είχα χτενίσει τις προηγούμενες. Τηρούσαμε εχεμύθεια. Οι προσωπικότητες εκείνες που ερχόντουσαν και δεν ήθελαν να πούνε ποιες ήτανε είχαμε ειδικές καμπίνες που τις χτενίζαμε και περνούσαν απαρατήρητες.

Θυμάστε κάποιο περιστατικό που να συνέβαλε στην ανάδειξη και εξέλιξη σας;

Το μεγάλο πάταγο έγινε όταν ήρθε η γυναίκα του Κίσινγκερ από τη Ν. Υόρκη που είχε τα μαλλιά της μακριά και ήθελε να τα αλλάξει. Όταν της έκοψα το μαλλί της έμειναν όλοι με το στόμα ανοιχτό.

Της Μπριτζίτ Μπαρντό γιατί δεν τις κόψατε τα μαλλιά;

Όλοι με ρωτούσαν γιατί δεν έπεισα την Μπριτζίτ Μπαρντό να κόψει τα μαλλιά της και απαντούσα ότι, τα ? της ζωής της είναι γυμνή και το μακρύ μαλλί την έντυνε.

Από όλες αυτές τις ντίβες ποια ήταν αυτή που ξεχώριζε;

Για μένα η πιο ωραία γυναίκα που την είδα και χωρίς μακιγιάζ ήτανε η Σοφία Λόρεν. Έχει πολύ καλή ψυχή και μπορώ να πω ότι είναι από τις πολύ λίγες ηθοποιούς που έχει ανθρωπινό χαρακτήρα.

Ποιος ήταν ο δάσκαλος σας στην κομμωτική και στη γλυπτική;

Είμαι στην κομμωτική και στη γλυπτική αυτοδίδακτος. Σκούπιζα και σφουγγάρισα σε κομμωτήριο στο Κάιρο και έμαθα

Μέχρι πότε ζούσατε στο Παρίσι;

Έμεινα στο Παρίσι μέχρι το 1991 όπου σταμάτησα να δουλεύω. Όλα αυτά τα χρόνια δούλευα στην Carita, γατί όταν έκανα το συμβόλαιο μαζί της μου έβαλε δύο όρους: Ποτέ να μην κάνω σχέση με πελάτισσα και να φύγω από κει όταν πέθαινα. Εγώ μπορούσα να δουλέψω παραπάνω αλλά επειδή είχα συμπληρώσει τα ένσημα μου για σύνταξη, ήθελα να φύγω επάνω στην ακμή για να με συζητούν όλοι και να με θυμούνται πως ήμουνα τότε. Κι έτσι κι έγινε. Σταμάτησα το Δεκέμβριο του 1991.

Με τον αριθμό ένα έχετε μάλλον κάποια ιδιαίτερη ταύτιση.

Όλα τα έχω κάνει στη ζωή μου σε «ένα». Γεννήθηκα το 1931, η μητέρα μου πέθανε το 1941, το 1951 ήμουνα ο καλύτερος κομμωτής στην Αίγυπτο, το 1961 αποθεώθηκα στην Carita, από το 1971 ασχολούμαι με τη γλυπτική, το 1991 σταμάτησα και άνοιξα το μοναστήρι μου το 2001.

«Το Μοναστήρι του Καρόλου»

Μιλήστε μου για το «μοναστήρι» σας.

Πρόκειται για ένα παλιό βενετσιάνικο μοναστήρι. Όταν έφυγαν οι Βένετοί το πήραν οι Τούρκοι. Γκρεμίσανε την εκκλησία και τα κελιά του και χτίσανε δύο ορόφους επιπλέον μετατρέποντάς το σε διοικητήριο. Όταν έφυγαν οι Τούρκοι το αγόρασε ένας Άγγλος. Εγώ το αγόρασα από έναν απόγονο του, γιατί ήθελα να κάνω κάτι στην πατρίδα μου μιας και όλοι οι έλληνες που είμαστε απόδημοι κάνουμε οικονομίες για να κάνουμε κάτι για την πατρίδα μας, αν και οι Έλληνες που είναι εδώ δεν κάνουν τίποτα.
Όταν το βρήκα ήταν ερείπιο. Έκανα 9 χρόνια για να το αναστηλώσω και κανένας δεν με βοήθησε. Σήμερα είναι ένα καλλιτεχνικό κέντρο που περιλαμβάνει ένα θέατρο, που το ονόμασα «Μαρία Κάλλας». Πολύ μου είπαν γιατί δεν το ονόμασα «Μελίνα Μερκούρη» μιας και ήμουνα φίλος της και τη χτένιζα επί 45 χρόνια και απάντησα ότι η Μερκούρη έχει πολλά πράγματα στην Ελλάδα, ενώ η Κάλλας τίποτα και είναι ντροπή μας. Έχει επίσης ένα καφενείο με κρητικά προϊόντα, ένα κομμωτήριο, μια αίθουσα εκθέσεως και ένα εργαστήριο. Επειδή δεν είναι ποια το μοναστήρι «Παναγία Ελεούσα» το ονόμασα «Το μοναστήρι του Κάρολου».

Ως γλύπτης ποια έργα έχετε φιλοτεχνήσει;

Το πρώτο πορτρέτο ήταν της Μαρίας Κάλλας, μετά του Ναυάρχου, του Καζαντζάκη, του Ρίτσου, του Βουτσινά και έχω κάνει την προτομή του το παππού αυτού που έχει τώρα τον Πάπυρο Λάρους Μπριτάνικα. Από τα έργα μου αυτά βρίσκονται, στο Υπουργείο Πολιτισμού η Κάλλας, ο Καζαντζάκης βρίσκεται στο Μουσείο Καζαντζάκη, ο Καβάφης στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και είναι το μόνο άγαλμα του 20ου αιώνα, ένα άλλο άγαλμα του Καβάφη βρίσκεται στην Πλατεία Καβάφη στην Ηλιούπολη της Αθήνας και έχω δανείσει για τρεις μήνες ένα άλλο άγαλμα του Καβάφη στο μουσείο Ιστορικής Τέχνης στη Βιέννη μέχρι τις 31 Μαρτίου. Επίσης μπροστά στην αίθουσα της Κάλλας έχω την προτομή της.

Πως ξεκίνησε η συνεργασίας σας με το Δήμο της Σαμοθράκης για τη δημιουργία του αγάλματος της Νίκης της Σαμοθράκης;

Είχα έρθει στη Σύνη και γνώρισα το πρώην δήμαρχο του νησιού τον κ. Χανό, που ήθελε να κάνει ένα άγαλμα της Νίκης Σαμοθράκης. Τότε εγώ τους πρότεινα ότι τη στιγμή που πάμε προς τον 20ο αιώνα πρέπει να κάνουμε κάτι μοντέρνο. Έκανα δύο διαφορετικά γλυπτά σε μακέτες, διαλέξανε το ένα, το μεγάλωσα στα 4 μέτρα σε γύψο και περίμενα να αρχίσει η χρηματοδότηση. Τώρα μετά από αρκετά χρόνια άρχισα να πληρώνομαι, σύντομα θα πάρω τα τελευταία χρήματα για να στηθεί το άγαλμα. Έχει 4 μ. ύψος, είναι σε αφηρημένη τέχνη και από όποια μεριά και να είσαι, είτε σε πλοίο ή στη πόλη ή στη θάλασσα θα φαίνεται.

Γνωρίζετε πότε θα γίνουν τα αποκαλυπτήριά του;

Πιστεύω ότι θα το τοποθετήσουν φέτος το καλοκαίρι στη διάρκεια του δημοσιογραφικού συνεδρίου για να προβληθεί.

Έχετε φιλοτεχνήσει άλλα έργα για τη Θράκη;

Δεν έχω κάνει τίποτα άλλο για τη Θράκη, αλλά έρχομαι σχεδόν κάθε χρόνο στην περιοχή, όποτε έχω καιρό για να επισκεφτώ τη Σύνη που για μένα είναι μεγάλη καλλιτέχνης γιατί όταν έκανε έκθεση στο Παρίσι την έβαλαν στο ύψος του Πικάσο, γεγονός που ήταν μεγάλη τιμή γιατί ήξερα το ταλέντο της.

Ποια είναι τα σχέδια σας για το μέλλον;

Θα κάνω πολύ αφηρημένη δουλειά. Έχω ήδη αρχίσει από πέρσι που έκανα μια έκθεση στο Παρίσι. Ασχολούμαι όμως και με την κομμωτική. Έχω ακόμη αρκετές πελάτισσες στο Παρίσι, τη Ν Υόρκη, στην Ιταλία όπου πηγαίνω εγώ και τις κουρεύω. Φέτος ήταν να πάω στην Αμερική που έχω 25 πελάτισσες. Όμως δεν προλάβαινα γιατί ήμουνα στο Παρίσι και έπρεπε να πάω στη Βιέννη και ήρθαν 9 από αυτές για να τις χτενίσω στο Παρίσι. Σήμερα έχω πελάτισσες τριών γενιών και όπως συνηθίζεται να λέγεται οι γυναίκες είναι πιο πιστές στον κομμωτή παρά στο σύζυγο.
Η γνωριμία με την Μαρία Κάλλας

Είχατε ιδιαίτερες σχέσεις και με την Μαρία Κάλλας. Μιλήστε μας για τη διάσημη πριμαντόνα.

Την Κάλλας την είχα δει για πρώτη φορά στο Παρίσι. Η Carita χτένιζε τη ράφτρα της που ήταν εγγονή του Πουτσίνι και ήρθε η Κάλλας το 1958 να την χτενίσουμε για ρεκλάμα. Όταν ήρθε στο κομμωτήριο της έδεσα τα μαλλιά που ήτανε πολύ μακριά, έρχεται η Carita, που ήθελε πάντα να βάφει τις γυναίκες και τις λέει: «Κα Κάλλας έχετε ένα μακιγιάζ πολύ ντεμοντέ, πολύ μαύρο. Πρέπει να αλλάξετε για να είστε πιο ωραία». Η Κάλλας δεν ήτανε όμορφη, είχε όμως ωραία χαρακτηριστικά έντονα σαν άνδρας. Είχε μεγάλη μύτη, πηγούνι πολύ αιχμηρό αλλά είχε πολύ ωραία μάτια και όπως τα έβαφε ανέβαιναν πολύ και δεν έβλεπες τη μύτη της. Τότε η Κάλλας λέει στην Carita: «Κα Carita το μακιγιάζ το κάνω εγώ, το φοράω εγώ, μου αρέσει, μου πάει, χτένισε με». Η Carita που έκανε τον κότσο σε 1 τέταρτο τον έκανε σε 25 λεπτά και όταν σηκώθηκε η Κάλλας και έφυγε τις είπε ευχαριστώ και η Carita λιποθύμησε από την ένταση με την οποία της απάντησε. Όταν συνήρθε η πρώτη φράση της ήτανε: « Αχ τι μου κάνετε εσείς οι Έλληνες».

Γνωρίζετε άγνωστες λεπτομέρειες για τη σχέση της με τον Ωνάση;

Ο Ωνάσης ήτανε ο πρώτος της έρωτας. Όπως είχε πει, είχε ένα φλερτ όταν ήταν νεαρή από τη χορωδία της Λυρικής Σκηνής αλλά αυτός ήθελε να βγαίνουν όλη την ώρα, ενώ αυτή ήθελε να μελετήσει και γι’ αυτό χωρίσανε. Από τότε αφιερώθηκε στην τέχνη της. Όταν πήγε στην Ιταλία να βρει δουλειά, γνώρισε τον Μενεγκίνι, έγινε ο μέντορας της και στο τέλος τον παντρεύτηκε, αν και ήταν μεγάλος σε ηλικία. Στα 35 της ο Ωνάσης ήθελε να τη γνωρίσει, γιατί παρόλο ότι είχε λεφτά δεν ήτανε μέσα στο διεθνές jet set. Τότε διοργάνωσε μια δεξίωση στη Βενετία και την κάλεσε. Εκεί γνώρισε τον Ωνάση, αν και ήταν ακόμη παντρεμένη με τον Μενεγκίνι. Το καλοκαίρι εκείνο η γυναίκα του Ωνάση, έπαθε ένα μεγάλο δυστύχημα στις Κάνες, όπου ήτανε με ένα φίλο της .Για το λόγο αυτό ο Ωνάσης τη χώρισε και άρχισε το ειδύλλιο με την Κάλλας.
Έμεινε έγκυος αλλά ο Ωνάσης της είπε ότι αν θέλεις να είμαστε μαζί, πρέπει να ρίξεις το παιδί το οποίο και τελικά το απέβαλε, γεγονός για το οποίο επί τρεις μήνες ήτανε σε μεγάλη θλίψη. Έμεινε μαζί του για 5 χρόνια. Όλο αυτό το διάστημα δεν την άφηνε να τραγουδήσει και όταν έμαθε από την τηλεόραση ότι παντρεύεται την Κένεντι, ο δικηγόρος της του ζήτησε 500 δις γαλλικά φράγκα. Ο Ωνάσης φοβήθηκε το σκάνδαλο και της τα έδωσε ως αποζημίωση για το διάστηκα που δεν τραγουδούσε.

Γιατί χωρίσανε με τον Ωνάση;

Ο Ωνάσης είχε πολλές ιστορίες με την Αμερική λόγω των πετρελαίων που υπήρχανε μεταξύ Αράβων και Αμερικάνων. Όταν παντρεύτηκε την Κένεντι, αυτή του ζήτησε ένα συμβόλαιο που ανέφερε πόσα θα χρήματα θα παίρνει το μήνα, ποσά θα δίνει στο κάθε παιδί της μέχρι 23 ετών και αν πεθάνει ο Ωνάσης θα είναι ο γιος της που θα τον κληρονομήσει και αν πεθάνει ο γιος της θα είναι αυτή η δεύτερη κληρονόμος πριν την κόρη της. Γι’ αυτό όταν σκοτώθηκε ο γιος του Ωνάση μετά από 15 ημέρες δήλωσε ότι θα αλλάξει το συμβόλαιο γιατί τότε κατάλαβε ότι τον είχε πάρει για τα λεφτά και ξεκίνησε το διαζύγιο.

Ποια ήταν η ζωή της όταν χώρισε με τον Ωνάση;

Η Κάλλας όταν χώρισε με τον Ωνάση επί ένα χρόνο έβγαινε με την υψηλή κοινωνία του Παρισιού. Άρχισε να κάνει κονσέρτα και μετά όπερες. Ο Ωνάσης μετά από τρεις μήνες που ήταν παντρεμένος με την Κένεντι έτρεχε από πίσω της και εκείνη επί ένα χρόνο δεν του έδινε σημασία. Μετά από ένα χρόνο ξανασμίξανε και όταν σκοτώθηκε ο γιος του αν δεν ήταν η Κάλλας θα είχε αυτοκτονήσει….

Προγραμμα.

Οκτωβρίου 6, 2007

Όλοι όσοι γνωρίζουν την κομμωτική από απόσταση, την θεωρούν ένα κοινό, απλό και εύκολο επάγγελμα, χωρίς ιδιαίτερη βαρύτητα ή δυσκολία.Η κομμωτική ώς επαγγελματική ενασχόληση ολοκληρώνεται από τέσσερις βασικούς τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας αυτοί είναι:

Η τεχνική διδασκαλία (τυλίγματα, κουρέματα, περάσματα υλικού στα μαλλιά, χτενίσματα, βουρτσίσματα των μαλλιών κ.α)
Η καλλιτεχνική έκφραση ή η αρχιτεκτονική δημιουργία. Φόρμα ή σχήμα (της κόμμωσης).
Χρωματική επιλογή ή χρωματικοί συνδιασμοί.
Συνδιασμός ή αντιπαράθεση της σκίας και του φωτός.
Η επιλογή και χρήση των ειδικών χημικών διαλύσεων τόσο για οξειδωτικές, όσο και για αναγωγικές κομμωτικές δημιουργίες.
Η επιχειρηματική δραστηριότητα.
Η κομμωτική στο σύνολο της είναι μία απο τις ιεροτελεστίες που τελούνται στο γενικό χώρο του ναού της ομορφιάς του ανθρώπου.

Στούς απόφοιτους της Β΄ τάξης χορηγείται πτυχίο εππέδου 2 και έχουν τη δυνατότητα:

α) να λάβουν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος

β) να συνεχίσουν τις σπουδές τους στο Β΄ κύκλο ΤΕΕ ( δηλαδή Γ’ τάξη)

γ) να γραφτούν στη Β΄ τάξη Ενιαίου Λυκείου.

Οι απόφοιτοι του B΄ κύκλου σπουδών λαμβάνουν πτυχίο επιπέδου 3 και έχουν την επιπλέον δυνατότητα:

α) να λάβουν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος (αφού καταθέσουν στη νομαρχία φωτοαντίγραφο πτυχίου και προϋπηρεσία της ειδικότητας των τουλάχιστον 2έτη)

β) να γραφτούν κατα προτεραιότητα για φοίτηση σε Ι.Ε.Κ.

γ) να εισαχθούν κατόπιν εξετάσεων στα ΤΕΙ,στα μαθήματα Μαθηματικά-Ν.Ελληνικά-Στοιχεία ειδικής διατροφής (μάθημα τομέα)

Hello world!

Οκτωβρίου 6, 2007

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.