Μια αρχική προσέγγιση.

Μια αρχική προσέγγιση του Υπουργείου Παιδείας ήταν η δημιουργία των «διαπολιτισμικών σχολείων» για την υποστήριξη των αλλοδαπών και παλιννοστούντων μαθητών. Δημιουργήθηκαν ελάχιστα σε όλη την Ελλάδα, ανάμεσά τους και το 16ο Δημοτικό Σχολείο στα Χανιά. Καθώς όμως ο αριθμός των μαθητών αυτών αυξανόταν για να φτάσει σήμερα στο 10-12% του μαθητικού πληθυσμού, αποδείχτηκε λανθασμένη επιλογή η συγκέντρωση των ξένων και παλιννοστούντων μαθητών σε λίγα σχολεία. Ήταν ορατός ο κίνδυνος της δημιουργίας γκέτο, της περιθωριοποίησης των παιδιών αυτών και της δημιουργίας παιδικών συμμοριών.
Έτσι, τουλάχιστον στα Χανιά, επιλέχτηκε η λύση της λειτουργίας τμημάτων υποδοχής αλλοδαπών και παλιννοστούντων μαθητών σε όλα τα σχολεία που είχαν τέτοιους μαθητές. Τα τμήματα υποδοχής παλιννοστούντων και αλλοδαπών έφταναν τα 37 πριν μερικά χρόνια στα Χανιά, παρέχοντας υποστήριξη των μαθητών αυτών στα σχολεία στα οποία φοιτούσαν. Τα παιδιά πήγαιναν κάποιες ώρες κάθε μέρα στα τμήματα αυτά και στις υπόλοιπες παρακολουθούσαν συνήθως τα μαθήματα της κανονικής τάξης. Οι τάξεις υποδοχής χώριζαν τους μαθητές αυτούς σε αρχάριους μικρής ηλικίας και αρχάριους μεγάλης ηλικίας, προχωρημένους μικρής ηλικίας και προχωρημένους μικρής ηλικίας. Κύριο στόχο είχαν τη γρήγορη εκμάθηση γραφής και ανάγνωσης στην ελληνική γλώσσα και ενός βασικού λεξιλογίου. Υποστηρικτικό ρόλο στο στόχο αυτό έπαιζε και η συνύπαρξη των παιδιών αυτών με τα ντόπια στην ίδια τάξη και στα διαλείμματα αρκετές ώρες κάθε μέρα. Εάν τα παιδιά αυτά τα είχαμε απομονώσει σε σχολεία μόνο για αλλοδαπούς ή με πολύ μεγάλο αριθμό αλλοδαπών, τότε πολύ πιο δύσκολα θα μάθαιναν την ελληνική γλώσσα, ενώ είχε παρατηρηθεί και το φαινόμενο συμμοριών και εθνοτικών συγκρούσεων και ρατσισμού σε σχολεία -γκέτο.
Η λειτουργία των τάξεων υποδοχής σε πολλά σχολεία των Χανίων υπήρξε επιτυχής καθώς περιόρισε στο ελάχιστο τέτοια φαινόμενα και τα περισσότερα παιδιά εντάχτηκαν ομαλά στις τάξεις της ηλικίας τους. Δυστυχώς, ο αρχικός σχεδιασμός για την υποστήριξη αυτών των μαθητών με ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και δασκάλους και της μητρικής τους γλώσσας δεν προχώρησε. Παρά το ότι ο εκπαιδευτικός κόσμος της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης των Χανίων είδε με θετικό μάτι και ζητούσε σχολικούς ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς για την υποστήριξη όλων των παιδιών που έχουν ανάγκη ασχέτως εθνικότητας, ο θεσμός αυτός εισήχθη αρχικά με ωρομίσθιους με αδιαφανείς διαδικασίες τοποθέτησης αντί για μόνιμο προσωπικό πλήρους απασχόλησης που ζητούσαμε και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Ένα ακόμη πρόβλημα υπήρξε η απουσία οποιασδήποτε παιδαγωγικής αντιμετώπισης των μαθητών αυτών στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Χωρίς καμμία υποστήριξη (μόλις ένα τμήμα υποδοχής λειτούργησε στο 1ο Γυμνάσιο), πολλοί αλλοδαποί μαθητές μένουν 2-3 χρόνια στην Πρώτη Γυμνασίου και καταλήγουν στο τέλος στους δρόμους ή στην παιδική εργασία.

Technorati Profile

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: